Gespreksdoel bereiken? Noem je doel!

Heb je het wel eens gehad dat je naar een gesprek ging, met een vaag idee in je achterhoofd: ik zou wel graag zaken willen doen voor deze persoon en dat je aan het eind van het gesprek dacht. Leuk gesprek, aardige persoon maar wat heb ik nu bereikt?
Of een vergadering met ‘de andere partij’ en na een dik uur vergaderen is aan het einde nog steeds niets bepaald. Laat staan in jouw voordeel uitgevallen.

Als je niet weet wat je doel is, Kom je ook wel ergens, maar de vraag is of je daar wil zijn. Of je komt wel waar je wil zijn but you’ll get there by change , not by design…En dat is bepaald niet effectief. Dit geldt voor van alles en zeker ook voor gesprekken. Want voor je het weet ben je uitgebreid op de hoogte van iemands vakanties, het doen en laten van zijn kinderen en weet je alles over zijn hobby’s, maar ben je zakelijk gezien concreet geen stap verder gekomen.

Dus om een zakelijk gesprek ((bijvoorbeeld opdrachtgesprekken, acquisitiegesprekken, netwerkgesprekken, vergaderingen) te laten slagen moet je voor jezelf van te voren een concreet gespreksdoel vaststellen voor dat specifieke gesprek.

Hoe maak je voor jezelf een goed gespreksdoel?
De makkelijkste manier om voor jezelf een goed gespreksdoel te bepalen is je af te vragen wat er bereikt moet zijn, wil jij aan het eind van het gesprek tevreden zijn.
Is dat als je een goed indruk gemaakt hebt, als je een goed beeld hebt gegeven van wat JongeHonden kunnen bieden?
Dan is je doel: Na het gesprek heeft hij/zij een goede indruk van mij en weet hij precies wat JongeHonden kunnen bieden.
Dat is een prima doel en hier heb je mogelijk wat aan voor de lange termijn.
Van sommige gesprekken wil je waarschijnlijk meer dan dat. Je wilt bijvoorbeeld een concrete opdracht. Maak daarvan dan je gespreksdoel. Sterker nog maak het nog concreter door er een meetbaar element aan toe te voegen. Na het gesprek heb ik een opdracht binnen die zoveel (€) oplevert en die nog deze maand begint.

Hoe bereik je je gespreksdoel
Je bereikt niks als je als een blind paard recht op je doel af gaat. Je moet altijd luisteren naar je gesprekspartner. Wat zijn zijn frustraties, problemen, wat wil hij verandert zien? Dat noemen we standvastig in het doel, flexibel in de methode. Je bijt je niet vast in hoe jij vindt dat het moet gaan. Je bent open voor zijn meningen, vragen en opvattingen, want daardoor krijg je veel informatie.. Maar als je dit doet komt er in het gesprek een moment waarin jij met je doel op de proppen komt. En dit is de crux!

Noem je doel.
Vertel wat je doel van het gesprek is.
Niemand vindt het gek als bij aanvang van een vergadering of overleg gemeld wordt wat het doel van de vergadering is. In tegendeel als de voorzitter van de vergadering aan het begin zegt: Het doel van deze vergadering is overeenstemming te bereiken op dit en dat punt is dat helder en voor alle aanwezigen duidelijk wat het onderwerp van gesprek is en wat de uitkomst moet zijn.
Dit kan je ook toepassen in gesprekken waarin je iets van de ander wilt (een opdracht). Noem je doel, Hardop. Mijn doel is dat jij me in contact brengt met iemand die mij wil inhuren. Of mijn doel is dit half jaar voor jou een klus te doen op het gebied van…
De ander weet dan precies wat jouw intenties zijn en kan direct zijn hersens laten kraken om een manier te zoeken om jou te helpen.
Natuurlijk kan het zijn dat hij zegt: ik heb het komende half jaar niemand nodig. Dat is dat ook meteen duidelijk. Jij kan dan vervolgens vragen of je contact met hem kan houden voor het geval hij in de toekomst nog iets van je nodig heeft.

Als je niet weet wanneer het moment waarop je jouw doel in kunt brengen daar is, of je vermoed dat het helemaal niet gaat komen, kun je ook vragen of hij het wil horen. Vraag eenvoudig: wil je weten wat mijn doel is voor dit gesprek?
Ik moet de eerste nog tegenkomt die dan nee zegt.

Persoonlijk heb ik goede ervaringen met het noemen van mijn doel. Het maakt dat men mij doelgericht vindt ;) en dat is altijd een goede eigenschap voor de klussen die ik opopak. Ik merk ook dat mensen het niet ‘pushy’ vinden, maar eerder ontwapenend’.

Ik ben benieuwd hoe dit voor jullie werkt. Durf je het uit te proberen? Of deed je het al lang?