There is a crack in everything, that’s how the light gets in

Soms gaan de dingen gewoon niet zo (goed) als je wou.
Of het nou gaat om de kleine dingen (wat is klein?) – je hebt iets verkeerds gezegd, iets niet gezegd, te laat gezegd, iemand zei iets vervelends tegen jou, je krijgt die ene klus niet, je hebt een rot baas/baan… of om de grote dingen: je gezondheid of die van iemand van wie je houdt, liefde, verlies, schuld, spijt, schaamte, onvermogen….

There is a crack in everything
Sommige dingen in het leven zijn gewoon klote. Mensen verlaten elkaar, bedriegen elkaar, worden ziek, gaan dood. Daar is niks leuks aan te bedenken. Bij yoga leerde ik eens: Elke uitademing is een stap dichter bij de dood. Het is wat het is…. In alles zit een barst.

Sinds 2012 heb ik wegens oogproblematiek, operaties en gedoe fors minder zicht (20% links en zonder leesbril zie ik van dichtbij ook geen moer met rechts).
Ik heb vrienden die mij zeggen dat ze de manier waarop ik daarmee omga bewonderen. Natuurlijk vind ik het lief en fijn dat ze dat zeggen. Maar kan ik mezelf er niet voor op de borst kloppen. Het gaat vanzelf. Ik denk:

Ring the bells that still can ring
Ik heb in elke ruimte van mijn huis, op kantoor, in mijn tas en in de auto een leesbril. Ik leer momenteel blind typen, omdat ik het toetsenbord niet meer kan lezen en ik vind het nog leuk ook! En ik bedacht me: een bril staat heel intelligent ;)

Forget your perfect offering
Mensen, dingen, leven, het is niet altijd perfect en het zal ook nooit worden. So what!

There is a crack in everything
That’s how the light gets in

Deze mooie en hoopvolle woorden komen uit “Anthem” geschreven door Leonard Cohen. Ik denk dat het is geïnspireerd op een verhaal over een jonge man die zijn been had verloren en daarom gedesillusioneerd en boos op de wereld naar een boeddhistisch klooster vertrok. Eenmaal in het klooster maakte hij dag in dag uit tekeningen van gebroken dingen en beschadigde vazen. Mettertijd vond de jonge man vrede in zichzelf of met zichzelf, maar hij bleef gebroken vazen tekenen. Elke dag een tekening van een vaas met een barst. Op een dag vroeg zijn meester aan hem? Waarom teken je steeds vazen met een barst erin? Voel je je niet heel? En de jonge man antwoordde dat zowel hijzelf als de vazen heel waren, maar dat de barsten nodig waren om het licht binnen te laten.
Mooi toch?

Ten slotte, mocht je het lied niet kennen en nieuwsgierig geworden zijn. Hieronder de aller allermooiste vertolking van het lied door Perla Batalla en Julie Christensen. Ontroerend, indrukwekkend, recht je hart in. Zet je luidsprekers hard!